چه امکانست سر از حلقه داغت برآوردن

مگر آن گوهر نایاب در زیر زمین باشد

به قدر زخم دل گل می کند شور جنون من

پر پرواز شهرت نام را نقش نگین باشد

سپند بزم ما را ناله هم آتش نشین باشد

در این معبد، فنا را مایه توقیر طاعت کن

که چون خاکت دو عالم سجده وقف یک جبین باشد