که چون خاکت دو عالم سجده وقف یک جبین باشد

چه امکانست سر از حلقه داغت برآوردن

سپند بزم ما را ناله هم آتش نشین باشد

در این معبد، فنا را مایه توقیر طاعت کن

گرت شمعی ست دامن زن وگر کشتی ست برق افکن

محبت جز فنای ما نمی خواهد یقین باشد

اشارت می کند بیدل خط طرف بناگوشش