سپند بزم ما را ناله هم آتش نشین باشد

به قدر زخم دل گل می کند شور جنون من

پر پرواز شهرت نام را نقش نگین باشد

چه امکانست سر از حلقه داغت برآوردن

در این معبد، فنا را مایه توقیر طاعت کن

که چون خاکت دو عالم سجده وقف یک جبین باشد

گرت شمعی ست دامن زن وگر کشتی ست برق افکن