محبت جز فنای ما نمی خواهد یقین باشد

در این معبد، فنا را مایه توقیر طاعت کن

که چون خاکت دو عالم سجده وقف یک جبین باشد

گرت شمعی ست دامن زن وگر کشتی ست برق افکن

اشارت می کند بیدل خط طرف بناگوشش

که هرجا جلوه ی صبحی ست شامش در کمین باشد