دل قطره ی اشکی شد و غلتید به پایت

دست تهی انگشت نما شد چه بجا شد

احسان و کرم گرچه ندارد غم تمییز

آن لطف که در کار گدا شد چه بجا شد

این خون شده همچشم حنا شد چه بجا شد

از کسب صفا شد به دلم کشف معانی

آیینه ام اندیشه نما شد چه بجا شد