این خون شده همچشم حنا شد چه بجا شد

احسان و کرم گرچه ندارد غم تمییز

آن لطف که در کار گدا شد چه بجا شد

دل قطره ی اشکی شد و غلتید به پایت

از کسب صفا شد به دلم کشف معانی

آیینه ام اندیشه نما شد چه بجا شد

زلفش که به خورشید فشاندی سر دامان