زین کوهسار دوش نگین سنگ می کشد

خلقی به گرد قافله فرصتی که نیست

چون صبح تلخی شکری رنگ می کشد

خون شد دل از عمارت حرصی که عمرهاست

خامش نوای حسرت دیدار نیستم

در دیده سرمه گر کشم آهنگ می کشد

از حیرت خرام تو کلک دبیر صنع