خون شد دل از عمارت حرصی که عمرهاست

باریست زندگی که خر لنگ می کشد

خلقی به گرد قافله فرصتی که نیست

چون صبح تلخی شکری رنگ می کشد

زین کوهسار دوش نگین سنگ می کشد

خامش نوای حسرت دیدار نیستم

در دیده سرمه گر کشم آهنگ می کشد