خامش نوای حسرت دیدار نیستم

چون صبح تلخی شکری رنگ می کشد

خون شد دل از عمارت حرصی که عمرهاست

زین کوهسار دوش نگین سنگ می کشد

در دیده سرمه گر کشم آهنگ می کشد

از حیرت خرام تو کلک دبیر صنع

نقش خیال نیز همان دنگ می کشد