آفتابم رشته ساز سحر نگسسته است

رنگ گرداندن به کوی میفروشم می کشد

فرصت هستی درین میخانه پر بی مهلت است

همچو می خم تا به ساغر دو جوشم می کشد

آرزو برتخت شاهی خرقه پوشم می کشد

زبن همه شوری که دارد کارگاه اعتبار

اندکی افسانه مجنون به هوشم می کشد