غفلت چه فسون خواند که در خلوت تحقیق

اندیشه به معنی نظری کرد و یقین شد

آن آینه کز عرض صفا نیز حیا داشت

تا چشم گشودیم پریخانه چین شد

برگشت نگاهم ز خود و آینه بین شد

گل کرد ز مسجودی من سجده فروشی

یعنی چو هلالم خم محراب جبین شد