در غیب و شهادت من و معشوق همانیم

آیینه کمند نگهی بود که چین شد

وقت است که بر بی کسی عشق بگرییم

کاین شعله ز خار و خس ما خاک نشین شد

بیدل تو بر آنی که چنان بود و چنین شد