برق رم فرصت سر و برگ طلبم سوخت

دل سف رخت به رنگی که کبابم نمکین شد

عبرتکده دهر ز بس خصم تسلی است

چون چشم شررخانه من خانه زین شد

صد ناله تمنا نفس بازپسین شد

زنداز نیرنگ خیالم چه توان کرد

رحم است بر آن شخص که او آینه بین شد