تا چو اشک از پا فتادم سر نمی دانم چه شد

دی من و صوفی به درس معرفت پرداختیم

او رقم کم کرد و من دفتر نمی دانم چه شد

بیدماغ طاقت از سودای هستی فارغ است

بیدل اکنون با خودم غیراز ندامت هیج نعست

آنچه بی خود داشتم در بر نمی دانم چه شد