چه اقبال است یا رب دود سودای محبت را

اگر درد طلب این گردم از رفتار جوشاند

صدای پای من خون از رگ کهسار جوشاند

که شمع از رشته ای کز پا کشد دستار جوشاند

رموز یاس می پوشم به ستر عجز می کوشم

که می ترسم شکست بال من منقار جوشاند