رموز یاس می پوشم به ستر عجز می کوشم

صدای پای من خون از رگ کهسار جوشاند

چه اقبال است یا رب دود سودای محبت را

که شمع از رشته ای کز پا کشد دستار جوشاند

که می ترسم شکست بال من منقار جوشاند

چه تدبیر از بنای سایه پردازد غم هستی

مگر برخیزم ازخود تا هوا دیوار جوشاند