کی حریف وحشت سرشار دل گردد سپند

دل چو ساکن شد نفس از شوخی پرواز ماند

چشم واکردیم دیگر یاد پیش و پس کراست

فکر انجام شرار و برق در آغاز ماند

این جرس از کاروان ما به یک آواز ماند

وحشت صبح از نفس ایجاد شبنم می کند

در گره گم گشت تار ما ز بس بی ساز ماند