وحشت صبح از نفس ایجاد شبنم می کند

فکر انجام شرار و برق در آغاز ماند

کی حریف وحشت سرشار دل گردد سپند

این جرس از کاروان ما به یک آواز ماند

در گره گم گشت تار ما ز بس بی ساز ماند

هیچکس از خجلت دیدار مژگان برنداشت

آینه دور از تماشا یک نگاه انداز ماند