هیچکس از خجلت دیدار مژگان برنداشت

این جرس از کاروان ما به یک آواز ماند

وحشت صبح از نفس ایجاد شبنم می کند

در گره گم گشت تار ما ز بس بی ساز ماند

آینه دور از تماشا یک نگاه انداز ماند

شمع یکسر اشک و آه خویش با خود می برد

هم به زیرپای ما ماند آنچه از ما باز ماند