به موج صفحه مسطر کشیده می ماند

به هرچه دید گشودیم موج خون گل کرد

نگاه ما به رگ نیش دیده می ماند

بیاکه بی تو به چشم ترم هجوم نگاه

ز عجز اگر سر طومار شکوه بگشایم

نفس به سینه چو خط بر جریده می ماند

کجا رویم که دامان سعی بسمل ما