همچو عنقاکه بجز نام ندارد اثری

همه داغند که آیینه نپرداخته اند

چه بهار و چه خزان در چمنستان حضور

عرض هر رنگ که دادند همان باخته اند

همه آوازه ی پرواز ز پر ساخته اند

بلبلان چمن قرب به آهنگ یقین

می سرایند و همان هم سبق فاخته اند