که گردنند و عجب مختلف فراخته اند

درین بساط بجز رنگ رفته چیزی نیست

کسی چسان برد آن بازییی که باخته اند

ز وضع بی بری سرو و بید عبرت گیر

مآل رونق گل تا به داغ پنهان نیست

درین چمن همه طاووس های فاخته اند

ز عرض شوکت دونان مگو که موری چند