عشق در هرپرد آهنگی دگر می پرورد

همچو حیرت بر در آیینه ها افتاده اند

خاک هستی یک قلم بر باد پرواز فناست

غافلان محو بز افکندن سجاده اند

جام و مینا جمله گویا و خموش باده اند

همچو بیدل ذره تا خورشید این حیرت سرا

چشم شوقی درسراغ جلوه ای سر داده اند