چون طلسم رنگ گل یکسر شکست آماده اند

شمع سان داغ وگداز و اشک و آه و سوختن

هم به پایت تا ز پا ننشسته ای استاده اند

این طربهایی که احرام امیدش بسته ای

مطلب عشاق نافهمیده روشن می شود

در پر عنقاست مکتوبی که نفرستاده اند

راز مستان کیست تا پوشد که این حق مشربال