هم به پایت تا ز پا ننشسته ای استاده اند

جلوه او عالمی را خودپرست وهم کرد

حسن پرکار است و این آیینه ها پر ساده اند

شمع سان داغ وگداز و اشک و آه و سوختن

این طربهایی که احرام امیدش بسته ای

چون طلسم رنگ گل یکسر شکست آماده اند

مطلب عشاق نافهمیده روشن می شود