عرض جوهر بر صفای آینه در بستن است

این کمرها جمله دامن بر کمر وا کرده اند

ناله ما زین چمن تمهید پرواز است و بس

بلبلان منقار پیش از بال و پر واکرده اند

غافل آن قومی که دکان هنر واکرده اند

پرتو شمع حقیقت خارج فانوس نیست

شوخ چشمان روزن سنگ از شرر واکرده اند