پرتو شمع حقیقت خارج فانوس نیست

بلبلان منقار پیش از بال و پر واکرده اند

عرض جوهر بر صفای آینه در بستن است

غافل آن قومی که دکان هنر واکرده اند

شوخ چشمان روزن سنگ از شرر واکرده اند

موی پیری عبرت روز سیاه کس مباد

آه از آن شمعی که چشمش بر سحر وا کرده اند