به که غلتانی نخواند برگهر افسون ناز

آسیاها نیز اینجا رنگ گردانیده اند

سرنگونی با همه نشو و نما از ما برفت

ناتوانان همچو مو پر منفعل بالیده اند

موجها بیتاب بودند این دم آرامیده اند

خواه برگردون سحر شو خواه در دریا حباب

در ترازوی نفس جز باد کم سنجیده اند