موجها بیتاب بودند این دم آرامیده اند

سرنگونی با همه نشو و نما از ما برفت

ناتوانان همچو مو پر منفعل بالیده اند

به که غلتانی نخواند برگهر افسون ناز

خواه برگردون سحر شو خواه در دریا حباب

در ترازوی نفس جز باد کم سنجیده اند

منکر وضع ندامت غافلست از ساز عیش