منکر وضع ندامت غافلست از ساز عیش

موجها بیتاب بودند این دم آرامیده اند

خواه برگردون سحر شو خواه در دریا حباب

در ترازوی نفس جز باد کم سنجیده اند

دستها اینجا دو برگ گل به هم ساییده اند

نیست تدبیر وداع درد سر کار کمی

بی تمیزان عقل کامل را جنون نامیده اند