تهمت دامان قاتل می کشد هرگل ز من

رنگ وهمی از نوای عندلیبان ربختند

خار بستی کرد پیدا کوچه باغ انتظار

بسکه مشتاقان بجای اشک مژگان ریختند

چون بهار از بسکه خونم را پریشان ریختند

از سر تعمیر دل بگذر که معماران عشق

روز اول رنگ این ویرانه ویران ریختند