شبنم ما را درین گلشن تماشا مفت نیست

کز فضولی آبروی ابر نیسان ریختند

سجده گاه همت اهل فنا را بنده ام

کابروی هرچه هست این خاکساران ریختند

صد نگه شد آب تا یک چشم حیران پختند

از گداز پیکرم درد تو گم کرد آشیان

شد ستم برناله کاتش در نیستان ریختند