سجده گاه همت اهل فنا را بنده ام

از گداز، این شمعها گردی ز دامان ربختند

بیش از این نتوان خطا بستن بر ارباب کرم

کز فضولی آبروی ابر نیسان ریختند

کابروی هرچه هست این خاکساران ریختند

شبنم ما را درین گلشن تماشا مفت نیست

صد نگه شد آب تا یک چشم حیران پختند