فضول چند که پامال فطرت پستند

مصوران به هزار انفعال پیوستند

که طره تو کشیدند و خامه نشکستند

ز جهل نسبت قد تو می کنند به سرو

به رنگ عقد گهر وا نمی توان کردن

دلی که در خم زلف تواش گره بستند

ز آفتاب گذشته است مد ابروبت