به رنگ عقد گهر وا نمی توان کردن

که طره تو کشیدند و خامه نشکستند

ز جهل نسبت قد تو می کنند به سرو

فضول چند که پامال فطرت پستند

دلی که در خم زلف تواش گره بستند

ز آفتاب گذشته است مد ابروبت

کمانکشان زه ناز پر زبردستند