حیرتی بود که در روز الستم دادند

بیخود شیوه نازم که به یک ساغر رنگ

نه فلک گردش از آن نرگس مستم دادند

دل خون گشته که آیینه درد است امروز

صد چمن جلوه ببالد زغبارم تا حشر

گه به جولان تویی رنگ شکستم دادند

فال جولان چه زنم قطره گوهر شده ام