نوبهار آنهمه مشاطگی خاک نداشت

شرری جست ز دل وادی ایمن کردند

چون نفس جرات جولان چقدر بیدردی ست

پای ما راکه ز دل آبله دامن کردند

خون ما زنخت به این رنگ که گلشن کردند

نرگسستان جهان وعده گه دیداری ست

کز تحیر همه جا آینه خرمن کردند