نیم لغزش به هزار آبله سامان کردند

دل هر ذره چمنزار پر طاووس است

گر د ما را به هوای که پریشان کردند

سرو برگ طلبی کو که نفس سوختگان

سعی جوهر همه صرف عرض آرایی هاست

سوخت نظاره به این رنگ که مژگان کردند

وضع تسلیم جنون عافیت آباد دل است