شعله درپستی حزید از بسکه دامنها زدند

طبع بی حس قابل تاثیر آگاهی نبود

بر گمان خفته یاران مرد ه ای را پا زدند

منفعل شد فطرت از ابرام بی تاثیر خلق

ترک مردم گیر و راحت کن که عزلت پیشگان

چون گهر موج دگر بیرون این دریا زدند

شاخ و برک هرزه کردی تیشه اکا درکار داشت