شاخ و برک هرزه کردی تیشه اکا درکار داشت

شعله درپستی حزید از بسکه دامنها زدند

ترک مردم گیر و راحت کن که عزلت پیشگان

چون گهر موج دگر بیرون این دریا زدند

قامت خم گشته ما را به پای ما زدند

عمرها شدت کلفت ما و من از دل رفته ایم

بر غبار خانه ما دامن صحرا زدند