ترک مردم گیر و راحت کن که عزلت پیشگان

بر گمان خفته یاران مرد ه ای را پا زدند

منفعل شد فطرت از ابرام بی تاثیر خلق

شعله درپستی حزید از بسکه دامنها زدند

چون گهر موج دگر بیرون این دریا زدند

شاخ و برک هرزه کردی تیشه اکا درکار داشت

قامت خم گشته ما را به پای ما زدند