قامت خم گشته ما را به پای ما زدند

ترک مردم گیر و راحت کن که عزلت پیشگان

چون گهر موج دگر بیرون این دریا زدند

شاخ و برک هرزه کردی تیشه اکا درکار داشت

عمرها شدت کلفت ما و من از دل رفته ایم

بر غبار خانه ما دامن صحرا زدند

دامن مشرب فضایی داشت بی گرد امل