چشم بخت عالمی از خواب غم بیدار شد

نذر کردستم کزین پس می ننوشم جز شراب

منت ایزد را که شه رست از قضای آسمان

ور نه در معموره هستی فتادی انقلاب

اینکه می بینم به بیداریست یارب یا به خواب

جام کیخسرو پر از می کن که تا چون تهمتن

کینه خون سیاوش خواهم از افراسیاب