اینکه می بینم به بیداریست یارب یا به خواب

منت ایزد را که شه رست از قضای آسمان

ور نه در معموره هستی فتادی انقلاب

چشم بخت عالمی از خواب غم بیدار شد

جام کیخسرو پر از می کن که تا چون تهمتن

کینه خون سیاوش خواهم از افراسیاب

من که از شرم و حیا با کس نمی گفتم سخن