من که از شرم و حیا با کس نمی گفتم سخن

اینکه می بینم به بیداریست یارب یا به خواب

جام کیخسرو پر از می کن که تا چون تهمتن

کینه خون سیاوش خواهم از افراسیاب

رقص خواهم کرد زین پس در میان شیخ وشاب

نذرکردستم کزین پس هرکجا سیمین بریست

گر همه فرزند قیصر سازم مست و خراب