رخ تو قبله دین بود و ابرویت محراب

ز حرمت تو پس آنگه به حکم مطلق گفت

که تا زنان همه در چهره افکنند نقاب

وگر به حکم پیمبر نمی شدی مستور

تو نیز چون ز رسول این چنین عطا دیدی

نثارکردی جان را بر آن خجسته جناب

ترا محبت زهرا چنان کشد سوی خویش