نثارکردی جان را بر آن خجسته جناب

وگر به حکم پیمبر نمی شدی مستور

رخ تو قبله دین بود و ابرویت محراب

تو نیز چون ز رسول این چنین عطا دیدی

ترا محبت زهرا چنان کشد سوی خویش

که گوییت رگ جان و به گردنست طناب

همت به مهر ولیعهد دل کشد چندان