که گوییت رگ جان و به گردنست طناب

تو نیز چون ز رسول این چنین عطا دیدی

نثارکردی جان را بر آن خجسته جناب

ترا محبت زهرا چنان کشد سوی خویش

همت به مهر ولیعهد دل کشد چندان

که در بیابان ظهر تموز تشنه به آب

خجسته ناصر دین آنکه از سیاست او