دامن عهدش اندام ابد را سلب است

پس من و مدعیان باشیم ار خود به مثل

هردو بردرگه سلطان زمان کی عجب است

ظل حق خسرو آفاق محمد شه آنک

ذات بیمانندش را نتوان هیچ ستود

که ستایش ببرش تابش ماه و قصب است

شخص بی چون راچونی به نیایش غلط است