روز از دود مجامر همه تاریک شب است

از ازل تا به ابد آنچه مقدر شده عیش

راست گویی که ازین سور همه مکتسب است

شب ز انوار مشاعل همه روشن روزست

دلی ار نالد بی غم به محافل چنگست

تنی ار سوزد بی تب به مطابخ حطب است

دود زنبوره که آمیخته با شعله سرخ